مجوز کار پس از تحصیل؛ مزیت مهم کانادا نسبت به بریتانیا

در هر دو کشور، کسب سابقه کار محلی یکی از شروط اصلی برای دریافت اقامت دائم است. بنابراین، نوع و مدت مجوز کاری که پس از فارغ‌التحصیلی صادر می‌شود، نقش کلیدی در این مسیر دارد.

کانادا:

فارغ‌التحصیلان مؤسسات آموزش عالی کانادا می‌توانند مجوز کار پس از تحصیل (PGWP) دریافت کنند که:

• تا ۳ سال اعتبار دارد

• برای فارغ‌التحصیلان دوره‌های حداقل دو ساله

• و همچنین برای فارغ‌التحصیلان دوره‌های یک‌ساله کارشناسی ارشد

بریتانیا:

• فقط فارغ‌التحصیلان دکتری می‌توانند مجوز کار ۳ ساله دریافت کنند

• فارغ‌التحصیلان لیسانس و فوق‌لیسانس که در سال ۲۰۲۶ اقدام کنند، حداکثر ۲ سال مجوز کار می‌گیرند

• از اول ژانویه ۲۰۲۷، این مدت به ۱۸ ماه کاهش می‌یابد

➡️ در نتیجه، دانشجویانی که برای دوره‌های لیسانس یا فوق‌لیسانس در سال ۲۰۲۶ اقدام می‌کنند، پس از فارغ‌التحصیلی در کانادا تقریباً دو برابر بریتانیا مجوز کار دریافت خواهند کرد.

تفاوت کلیدی: سابقه کار پس از تحصیل و اقامت دائم

در بریتانیا:

سابقه کاری که دانشجویان بین‌المللی با ویزای Graduate به دست می‌آورند، جزو مدت اقامت لازم برای دریافت ILR محاسبه نمی‌شود.

برای شروع محاسبه سابقه اقامتی، فرد باید:

• ویزای Graduate را به ویزای Skilled Worker تبدیل کند

• از یک کارفرمای مورد تأیید دولت بریتانیا اسپانسرشیپ دریافت کند

• شغل موردنظر در فهرست مشاغل مجاز باشد

• حداقل حقوق تعیین‌شده را دریافت کند

تنها پس از این مرحله، سابقه اقامت برای ILR محاسبه می‌شود.

در کانادا:

برخلاف بریتانیا، سابقه کار با PGWP از همان ابتدا مستقیماً برای اقامت دائم محاسبه می‌شود.

فارغ‌التحصیلان می‌توانند پس از:

• ۱ سال سابقه کار تمام‌وقت

• در مشاغل تخصصی TEER 0، 1، 2 یا 3

• نزد هر کارفرمای کانادایی

از طریق برنامه تجربه کانادایی (CEC) برای اقامت دائم اقدام کنند.

در سیستم طبقه‌بندی مشاغل کانادا (NOC)، مشاغل TEER 0 تا 3 به‌عنوان مشاغل تخصصی شناخته می‌شوند.